Linki »
Serwis »
Forum »
Firmy »
Kontakt »
Strona główna »
Strona Główna
Wyszukiwarka
Wczoraj i dziś
Międzyrzecze
Samorzad
Międzyrzecze
Międzyrzecze
Zespół Szkolno Przedszkolny
Międzyrzecze
GOK
Międzyrzecze
Biblioteka
Międzyrzecze
O¶rodek Zdrowia
Międzyrzecze
Parafie
Międzyrzecze
Międzyrzecze
Stowarzyszenie Przyjaciół Międzyrzecza
Międzyrzecze
OSP
Międzyrzecze
Międzyrzecze
KGW
Międzyrzecze
Międzyrzecze
Zespół Międzyrzeczanie
Międzyrzecze
Emeryci
Międzyrzecze
Kluby sportowe
Międzyrzecze
Międzyrzecze
Koło łowieckie
Międzyrzecze



Pozdrowienia    dodaj
Temat miesiąca
Strona główna
powrt

Kazanie z okazji 141. Pamitki Zaoenia i Powicenia Kocioa w Midzyrzeczu
data dodania: Sobota 21 lipca 2007

 
aska Pana Naszego Jezusa Chrystusa, mio Boga Ojca i spoeczno Ducha witego niechaj bd z wami wszystkimi teraz i na wieki. Amen.
Sowo Boe, które pragniemy rozway w ten uroczysty dzie Pamitki Powicenia Kocioa w Midzyrzeczu jest Sowem przeznaczonym na dzisiejsz Niedziel VI po Trójcy witej a zapisane jest w Ksidze Proroka Izajasza 43 rozdziale, w pierwszych siedmiu wierszach, gdzie tak czytamy:
Modlitwa: Panie Jezu Chryste, dzikujemy Tobie, e Ty jeste Gow i Panem Kocioa. Na Tobie zbudowany jest Koció. Podczas, gdy inni uwielbiaj ludzi, czcz rzeczy martwe, my za chcemy Ciebie wysawia i chwali jako Pana i jedynego Zbawiciela. Amen.

Drodzy Bracia i Siostry w Panu i Zbawicielu naszym Jezusie Chrystusie!
Chciabym bardzo serdecznie z gbi serca podzikowa za zaproszenie a Wasz uroczysto Pamitki Powicenia tego duego kocioa w Midzyrzeczu. Dzikuj, e moemy tu by chór z Pszczyny i e mog zwiastowa Sowo Pana, które trwa na wieki. Serdecznie dzikuj. Radzie Parafialnej Ksidzu Proboszczowi za mie sowa powitania bowiem my wszyscy jestemy jedn wielk Chrystusow rodzin. Chciabym te w imieniu parafii pszczyskiej pozdrowi wszystkich obecnych znajdujcych si w tej wityni. Kiedy dzi wspólnie przezywamy uroczysto Pamitki Powicenia Kocioa warto zwróci uwag na nastpujce trzy elementy:
  1. Chocia jest to niejednemu ju znane – spojrze w przeszo.
  2. Rozwaajc Boe Sowo zapyta samego: Czy dzisiaj w tej sytuacji ja jako ten, który jestem chrzecijaninem, ewangelikiem jestem waciwym wiadkiem i uczniem Jezusa Chrystusa.
  3. Chrystus w swoim Kociele daje kademu z nas bardzo odpowiedzialne zadanie, zadanie by by wiadkiem, by wiadkiem na co dzie i budowa otoczenie na pryncypiach Boego Sowa.
1.
A wic signijmy do przeszoci. Po wicie Reformacji, dnia pierwszego listopada 1866 roku powicono ten koció. Kazanie z ten ambony wygosi Ks. senior dr Theodor Haase, póniejszy superintendent Kocioa Ewangelickiego na Ziemi Cieszyskiej, a wówczas proboszcz przy kociele Marcina Lutra w Bielsku. Poniewa by to listopad i niedugo zblia si ju okres adwentowy wybra tekst biblijny . Z Listu do Filipin z czwartego rozdziau, czwartego i pitego wiersza przeczyta : „Radujcie si w Panu zawsze; powtarzam, radujcie si. Pan jest blisko”. Oczy wyobrani sigaj do historycznych wydarze, wówczas do okresu sprzed stu czterdziestu jeden lat. Musiaa to by ogromna rado. Bo dwudziestego trzeciego kwietnia 1864 roku, dwa lata wczeniej w Midzyrzeczu ukonstytuowaa si rada parafialna. Za dwa lata kilka miesicy wybudowano ta wityni. Moemy sobie tylko wyobrazi ile musiao tu by osób i jakie musiao to by przeycie, szczególnie dla miejscowych ewangelików.
Z minionej jeszcze przeszoci warto przypomnie, wydarzenia sprzed dziewitnastego wieku. Naleao w ten uroczysty dzie wspomnie niezwykle interesujcy fakt. Kiedy w szesnastym wieku, dnia siedemnastego kwietnia 1564 roku komisja cesarska zamykaa ten stary, przez ewangelików uywany koció, to w tej parafii znalaz si czowiek o nazwisku Mikler, który zabezpieczy w sposób tajny komunijne naczynia, zakopawszy je pod progiem wejciowym do swego domu. Na podstawie ustnych przekazów o tym czynie nastpnym pokoleniom by wtedy, kiedy w Jaworzu powstaa parafia w 1791 roku, by tam te naczynia przekaza do nowo wybudowanego kocioa.
Sigajc do tych dwóch historycznych faktów trzeba powiedzie, e historia Kocioa chrzecijaskiego, historia postawili, czy stawiaj skuteczn tam jakiemu rozwojowi. Niekoniecznie i nie zawsze musi by to ostateczne rozwizanie, które wstrzymuje rozwój. W tym wypadku rozwój Ewangelii. Chrystus jest Panem Kocioa. Stawia to nas, Jego wyznawców zupenie odmiennej sytuacji. Chrystus jest Panem Kocioa i dlatego inna wizja, inne prawa przejawiaj si w Boych rzdach. Innymi reguami yje Koció. Tu na czowieka czowiek moe zastawi puapk. Ale w Kociele, w tym ywym duchowym organizmie Pan Bóg daje cudowny wzrost i cigle aktualna jest wypowied prorocka.

2.
Lecz teraz - tak mówi Pan - który ci uksztatowa: Nie bój si, bo ci wykupiem, nazwaem ci imieniem - moim jeste! To waciwie jest przesdzajca motywacja kim jestemy i jak powinnimy y! Jeli kto zastanawia si nad tym czy warto ksztatowa czowieka po chrzecijasku, ewangelicku. Czy warto czsto y w ogromnej mniejszoci, w pojedynk. Wydawao by si w niedostrzeganiu. To wschuchujc si w to Sowo: Nie bój si, bo ci wykupiem nazwaem ci imieniem – moim jeste!- nie moemy mie adnych wtpliwoci. Nie mog mie tej wtpliwoci rodzice, dzieci, uczniowie, duszpasterze, my wszyscy. Wrcz przeciwnie, ta obietnica jest zobowizaniem. Jestemy powoani aby wytrwa, aby by wiadkami Pana Kocioa Jezusa Chrystusa. Z pewnoci u róde tego, aby stan ten okazay koció, ta witynia, bya wanie potrzeba aby lepiej zaspokoi religijne potrzeby, aby bliej byo wiadkom Pana do wityni, aby bliej byo do otarza Paskiego przyj te bogosawione dary prawdziwego Ciaa i prawdziwej Krwi Paskiej.
Dlaczego powinno nam by bliej do Boego otarza? Nasz tekst powiada, e ycie czsto przynosi czowiekowi rozmaite dowiadczenia. ycie nie artuje! ycie wtrca nas w najbardziej rozmaite dowiadczenia. Lasy rk dobywaj si o mode pokolenie. A prorok jakby to potwierdza i mówi: Gdy bdziesz przechodzi przez wody, bd z tob, gdy bdziesz przechodzi przez rzeki, nie zalej ci; gdy pójdziesz przez ogie, nie sponiesz, a pomie ci nie spali. Nie trzeba tylko siga do historycznych czasów przeszoci. Przecie ycie kadego z nas naznaczone jest niejednym dowiadczeniem. Czy czasem nie wydawao si wam Bracia i Siostry – z nawau problemów, tych osobistych, bardzo indywidualnych, e ogarniaj was – tak wartkie nurty czego niespodziewanego, e wyglda na to i unoszeni jestemy do nikd! Czymy nie wszyscy ju mieli to poczucie, e przecie niekiedy nie mona uciec od myli, od nie zaatwionej sprawy, od nierozwizanego problemu. To czowieka rozpala – niczym najwikszy ogie. Std potrzebujemy by blisko Boego otarza. Potrzebujemy by w Domu Boym. Potrzebujemy nosi w sobie ten stygmat Boej obietnicy, wpisany w serce i umys.
Nie bój si, bo Ja jestem z tob. Co wicej – nawet przerzedzone szeregi, rozbite wspólnoty, zachwiane nadzieje, niespenione plany maj t Bo obietnic: Przywiod twoje potomstwo i oywi ciebie! To bardzo wane, aby o tym pamita, e tam, gdzie my ludzie chcielibymy co zakoczy w wielkiej determinacji i saboci naszej – tam Pan Bóg moe rozpoczyna dopiero nowe ycie, bogosawione ycie, ycie pene wiadectwa.

3.
Po co yjemy, jakie jest nasze w istocie rzeczy przeznaczenie i zadanie! W cigu upywajcego czasu i mijajcych lat naszego ycia zmienia si spojrzenie na nasze zadania i cele. Ale pewne sprawy pozostaj stae i trwae. Moe i w tej wityni znajduj si ci, którzy tutaj w Midzyrzeczu zostali ochrzczeni, byli konfirmowani. Póniejsze zadania, kiedy otrzymali prac, moe odpowiedzialne, kierownicze stanowisko – zostali rzuceni w inne miejsce zamieszkania, daleko std! Jakby oddalili si od tej parafii. Mieszkaj w bliszym czy dalszym ssiedztwie. Jednak czy wielokrotnie nie powracaj do swojej macierzystej parafii? Do chwil przeytych tu na tym miejscu. Do czasu spdzonego w tej wityni. Do duszpasterza który im udziela tak mdrych rad i nauczy tak wiele z wiata duchowych skarbów. Do przeszytych pierwszych chwil przy rozmaitych okazjach. W tej wspólnocie parafialnej jest co, co wanie ludzi czy, jednoczy.
Jerzy Pilch, pisarz majcy wilaski rodowód w beskidzkiej Wile czsto powtarza, ze pierwsze lata ycia pisarza s przesdzajce o jego literackiej wyobrani. Uksztatowany jest przez pierwsze dziesi lat ycia spdzone w Wile. To, co zobaczy, co przey, co podpatrzy to jakby cigle na nowo kiekuje, wzrasta niczym zwielokrotnione ziarno.
Podobnie jest z dziecistwem w parafii, blisko parafii. Im duej czowiek yje, tym bardziej dziedzictwo dziecistwa jest obfitsze. Kochani! Szczliwi to bd ludzie, którzy od dziecistwa maj swój duchowy dom, których rodzice, dziadkowie, prowadz do kocioa, na szkók niedzieln, którym rodzice i najblisi przypominaj lekcjach religii, wspólnej naszej edukacji. Chodzi o nasze korzenie, o nasze pobone, wiarygodne i Bogu podobajce si ycie. To jest to najwiksze bogactwo, które osadza si w yciu ludzkim i coraz bardziej staje si trwae. Tak trwae, e niczym nie do rozbicia skaa! Z tego bogactwa rodzi si potem wiadectwo na cae ycie. Wszystkich, którzy s nazwani moim imieniem i których swojej chwale stworzyem, których uksztatowaem i uczyniem o nich bd pamita.
Std te po blisko stu czterdziestu jeden latach cigle staje si aktualne to wezwanie abymy pamitali, kim jestemy! Abymy rozumieli czym kieroway si minione pokolenia, ze powstaa ta witynia! Abymy sami umieli zostawi tai lad, który potwierdzi, e wykupieni jestemy przez Boga, nazwani Jego imieniem. Gdziekolwiek bymy nie byli zachowajmy, zachowajmy mio ku Chrystusowi. Zachowajmy mio dla Kocioa. Oby powicenie tej sprawie najdroszej prowadzio nas do wspólnoty naboestwa i wspólnoty u Stou Paskiego. Niech Pan Kocioa sprawy bymy mogli pozosta wierni dziki wspomoeniu i mocy Boej. Amen.
ks. Jan Badura - proboszcz parafii ewangelickiej w Pszczynie


powrt
Komentarze

W celu dodania komentarza musisz być zalogowany na forum serwisu miedzyrzecze.org.pl. Jesli posiadasz konto kliknij w link i zaloguj się.
Copyright ⓒ Stowarzyszenie Przyjaciół Międzyrzecza 2007-2015